JEDNOSTKI W COSSACKS - HISTORIA I GRA

Seria gier Cossacks obejmuje okres 17 i 18 wieku a więc czas gdy muszkiet stał się nieodłącznym narzędziem walki, a piechota walcząca za pomocą tej broni nadała na nowo kształt sztuce wojennej.

We wcześniejszych epokach indywidualne umiejętności rycerzy decydowały o wyniku boju. Rewolucja militarna przyniosła dużą zmianę - siła broni palnej umożliwiała walkę na dystans, więc o sukcesie decydowała współpraca i umiejętności taktyczne dowódców oraz żołnierzy. Główną siłą piechoty tego okresu byli muszkieterowie i pikinierzy. Ci pierwsi oddawali salwy w kierunku linii wroga, licząc na przełamanie formacji. Konstrukcja wczesnych muszkietów była prymitywna i strzelcy potrzebowali dużo czasu by broń załadować, wymierzyć i oddać strzał. W przypadku szybkiego ataku konnicy byli niemal bezbronni. W takiej sytuacji do akcji wkraczali pikinierzy. Uzbrojeni zazwyczaj w kilkumetrowe drzewcowe piki potrafili skutecznie przeciwdziałać szarżom, trzymając kawalerię na dystans. Zdarzało się również, że formacje pikinierów walczyły między sobą w bezpośrednim starciu. W serii Cossacks muszkieterowie XVII wieku nie walczą wręcz, a jedynie skupiają się na walce ogniowej. O wyniku bezpośredniego starcia decyduje siła pikinierów, jednak i oni mogą zostać zdziesiątkowani w potyczce z trzymającymi się na dystans, jednostkami uzbrojonymi w broń palną. Kluczem do sukcesu, zarówno w grze jak i niegdyś na prawdziwym polu bitwy, jest wzorowa kooperacja różnorodnych formacji.

Z czasem budowa muszkietu była coraz nowocześniejsza i salwy oddawano z większą szybkością. Postęp naukowy w grze ma odzwierciedlenie w różnych ulepszeniach dostępnych zarówno w Koszarach jak i Akademii. Dzięki nim niezdarni strzelcy ewoluują w elitę muszkieterów, potrafiącą ścianą ognia zatrzymać szarżę najcięższej kawalerii. Wynalezienie bagnetu odsunęło w cień pikinierów - teraz każdy muszkieter mógł sam zadbać o własną skórę, niezależnie w jakich warunkach i przeciwko komu walczył. W grze, po awansie do XVIII wieku, gracz może najmować w Barakach samowystarczalnych muszkieterów uzbrojonych w bagnety. Pikinierzy z tego okresu pełnią już rolę czysto marginalną. Elitę piechoty stanowili grenadierzy - wybierani spośród najsilniejszych żołnierzy, charakteryzujący się najwyższym morale i umiejętnością obrzucania szeregów przeciwnika granatami. W Cossacks w Barakach XVIII wieku mamy również możliwość najmu grenadierów, którzy granatami potrafią zniszczyć każdą przeszkodę i przede wszystkim znakomicie walczą bagnetem.

Wyszkolenie muszkietera trwało tylko kilka tygodni, dobrego jeźdźca znacznie dłużej. Głównymi zadaniami kawalerii tego okresu był więc zwiad, walka podjazdowa i zadawanie decydujących ciosów osłabionemu przeciwnikowi. W Cossacks mamy wiele różnego rodzaju jednostek konnych, każda z nich posiada specyficzne zastosowanie na polu walki. Lekka jazda huzarska bądź kozacka znakomicie nadają się do realizowania drobnych zadań, takich jak rozpoznanie czy rajdy na teren wroga. Dragoni, piechota używająca koni do przemieszczania się, jest podstawową jednostką w armii każdego gracza. Choć nie walczą wręcz, siła rażenia muszkietów i ich mobilność stanowi najbardziej pożądaną kombinację, dzięki której walka podjazdowa jest przyjemnością. Ciężka jazda, podobnie jak w omawianym okresie, zalicza się do elity i może skutecznie walczyć przeciwko każdemu rodzajowi jednostek.

Niebagatelne znaczenie miały również same formacje. Ustawienie żołnierzy w szereg w momencie spotkania przeciwnika twarzą w twarz miało wiele zalet: linia obejmowała spory obszar przy równoczesnym wzajemnym osłanianiu skrzydeł sąsiednich formacji, muszkieterzy mieli większy zasięg i możliwość skuteczniejszego rażenia ciągłym ogniem gdy kolejne linie oddawały salwy. Czworobok był wybitnie defensywnym ustawieniem, w którym żołnierze zwróceni byli twarzami w każdym kierunku, więc nagły atak na flankę nie mógł ich zaskoczyć. W grze każda z tych formacji ma podobne zastosowanie i pozwala uzyskać dodatkowy bonus zarówno do ataku jak i obrony.

W wojnach toczących się na początku XVII wieku główną siłę stanowili najemnicy. Z biegiem czasu trend ten zanikał i władcy zamiast najmować woleli szkolić własne jednostki, które charakteryzowały się wyższym morale i żelazną dyscypliną. Również i ta zależność jest w ciekawy sposób ujęta w serii Cossacks. Na początku rozgrywki, gdy gracz rozwija ekonomię najlepszą opcją jest najem tanich jednostek z Ataszatu Wojskowego. Owszem, dla gracza jest to koszt, ale pozwalający bardzo szybko zebrać olbrzymią ilość jednostek. Z biegiem czasu i awansem do XVIII wieku, gracz otrzymuje możliwość szkolenia znacznie bardziej zaawansowanych jednostek, które produkują się równie szybko. W późniejszym etapie gry lekka piechota, łucznicy czy kozacy siczowi stają się tylko tłem dla muszkieterów XVIII wieku bądź huzarów.

Autor: Disco

line

Logowanie

Kto przegląda

W tej chwili stronę przegląda 0 użytkowników i 0 gości.